Dream team #2

Ο Δημήτρης Καρύδας γράφει για το παγκόσμιο κύπελλο του Σακίλ Ο΄Νιλ, του Ρέτζι Μίλερ και του Σον Κεμπ
Δημοσίευση: 21/10/2019 - 15:09

Το παγκόσμιο του 1994 που φιλοξενήθηκε στο Τορόντο του Καναδά αποτέλεσε μια διοργάνωση ιστορικής σημασίας αφού για πρώτη φορά εμφανίστηκαν επαγγελματίες του ΝΒΑ εκπροσωπώντας τις ΗΠΑ. 

Ήδη, είχαν κάνει την εμφάνιση του με την θρυλική και ακτύπητη dream team στους Ολυμπιακούς της Βαρκελώνης δύο χρόνια νωρίτερα και φυσικά οι προσδοκίες ήταν τεράστιες. Η δεύτερη βερσιόν της ομάδας όνειρο μπορεί να μην έφτασε σε ανάλογα επίπεδα με αυτή της Βαρκελώνης που τα κατορθώματά της παραμένουν αξεπέραστα μέχρι σήμερα αλλά έκανε και αυτή επίδειξη δύναμης κατακτώντας αήττητη το χρυσό μετάλλιο.

Αυτή τη φορά το μεγάλο αστέρι των Αμερικάνων ήταν ο Σακίλ Ο’ Νιλ και παρέα του μερικούς σούπερ σταρ του ΝΒΑ όπως ο Τζο Ντούμαρς, ο Ντομινίκ Ουίλκινς που δύο χρόνια αργότερα θα ερχόταν στην Ελλάδα για λογαριασμό του Παναθηναϊκού, ο Λάρι Τζόνσον, ο Μαρκ Πράις, ο Κέβιν Τζόνσον, ο Νταν Μάερλι και ο Σον Κεμπ! 

Πραγματικά μια all star ομάδα που δεν άφησε περιθώριο σε κανένα αντίπαλο να την αμφισβητήσει. Ούτως ή άλλως δεν υπήρχε και διαφορετική πρόβλεψη. 

Οι διοργανωτές Καναδοί, βέβαιοι, για την πορεία της ομάδας είχαν τυπώσει στο πρόγραμμα της διοργάνωσης όλους τους αγώνες της προκαταβολικά μέχρι και τον τελικό! Πέρα από τη φοβερή δύναμη πυρός των Αμερικάνων δεν υπήρχε και αντίπαλος του βεληνεκούς τους. 

Η Γιουγκοσλαβία είχε διαλυθεί και η Σερβία δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής λόγω του διεθνούς εμπάργκο, η Ρωσία που ήταν η μετεξέλιξη της Σοβιετικής Ένωσης δεν έμοιαζε με την προκάτοχό της και οι υπόλοιπες αξιόλογες ομάδες μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα δεν είχαν το Αμερικάνικο ταλέντο. 

Γενικά, πάντως το παγκόσμιο του 1994, ήταν ένα από τα λιγότερο ανταγωνιστικά και ενδιαφέροντα της νεότερης εποχής και πέρα από τους Αμερικάνους μόνο η Κροατία, η Ελλάδα, η Αυστραλία και η Ρωσία κέρδισαν τις εντυπώσεις.

Πάντως, η παρουσία της dream team έφερε τεράστια κέρδη στους διοργανωτές αφού σε συνδυασμό με τις μεγάλες κοινότητες μεταναστών της πόλης γέμισε όλα τα γήπεδα. 

Οι αγώνες φιλοξενήθηκαν κυρίως σε δύο γήπεδα του Τορόντο. Η πρώτη φάση στο γήπεδο… χόκεϊ που είχε μετατραπεί σε γήπεδο μπάσκετ, το Μέιπλ Λιφ και στο αχανές Skydome που επίσης είναι γήπεδο αμέρικαν φουτμπολ και μπέιζμπολ και μάλιστα χρειάστηκε να… περιοριστεί –με κουρτίνες- η χωρητικότητά του για τους αγώνες μπάσκετ. Ορισμένα παιχνίδια της πρώτης φάση και της κατάταξης φιλοξενήθηκαν στο γήπεδο του προαστίου του Τορόντο, στο Χάμιλτον.

Η πρώτη φάση του τουρνουά έκρυβε πολλά δράματα και πολλές εκπλήξεις. Σίγουρα περισσότερες από τον τελικό γύρο. 

Η Ισπανία για μια ακόμη φορά την έπαθε και έμεινε εκτός πρώτης οκτάδας! Στην πρεμιέρα κόντραρε τις ΗΠΑ αλλά έχασε τον καθοριστικό αγώνα από την Κίνα και αποκλείστηκε. 

Στον όμιλο της Ελλάδας με αφορμή μια βολή του Σιγάλα που δεν έπρεπε να… μπει αλλά τελικά μπήκε στο διχτάκι η εθνική μας και το Πουέρτο Ρίκο πήραν το εισιτήριο για την οκτάδα. Αντίθετα έμεινε εκτός νυμφώνα η πρωταθλήτρια Ευρώπης ένα χρόνο νωρίτερα η Γερμανία! 

Εκτός οκτάδας έμειναν οι αποδυναμωμένες Βραζιλία και Αργεντινή ενώ εντυπωσίασαν με πολύ άνετες νίκες και εξαιρετικές εμφανίσεις οι ομάδες που είχαν προέλθει από τη διάσπαση Γιουγκοσλαβίας και ΕΣΣΔ: Η Κροατία και η Ρωσία.

Στη δεύτερη φάση των αγώνων από τους νέους ομίλους που προέκυψαν πήραν την πρόκριση για τα ημιτελικά ΗΠΑ (σε δύο από τα τρία ματς σκόραρε +130 πόντους) και Ρωσία και από το δεύτερο γκρουπ η Κροατία και η Ελλάδα. Η εθνική μας νίκησε στον καθοριστικό αγώνα τον γηπεδούχο Καναδά με 74-71 και πήρε την πρόκριση!

Στους ημιτελικούς είχαμε ένα… δράμα. Η Ρωσία με ηγέτη τον Σεργκέι Μπαζάρεβιτς κατάφερε να αποκλείσει τους Κροάτες με 66-64, ενώ η εθνική μας έχασε μεν με διαφορά από τις ΗΠΑ αλλά έγινε η πρώτη ομάδα που δεν δέχτηκε 100 πόντους από μια dream team! 

Οι τελικοί ήταν μονόπλευροι. Οι Κροάτες μας νίκησαν πολύ άνετα και για μια ακόμη διοργάνωση μας στέρησαν ένα μετάλλιο, ενώ στον τελικό μπροστά σε 30.000 θεατές οι ΗΠΑ έδωσαν ρεσιτάλ: Σάρωσαν με 137-91 τη Ρωσία και πέτυχαν τη μεγαλύτερη σε έκταση νίκη σε τελικό παγκοσμίου.

Ο Σακίλ Ο’ Νιλ, ο μεγαλύτερος σταρ του τουρνουά, αναδείχθηκε και MVP έχοντας παρέα στην καλύτερη πεντάδα του τουρνουά τους συμπατριώτες του Ρέτζι Μίλερ και Σον Κεμπ. Την καλύτερη πεντάδα συμπλήρωσαν ο Κροάτης Ντίνο Ράτζα που αργότερα θα έπαιζε σε Παναθηναϊκό και ο Ολυμπιακός και ο Ρώσος Σεργκέι Μπαζάρεβιτς που πέντε χρόνια αργότερα σε ένα σκάνδαλο ολκής θα εμφανιζόταν ως Έλληνας για να παίξει στον ΠΑΟΚ! 

Πρώτος σκόρερ του τουρνουά ο Αυστραλός βομβαρδιστής ‘Αντριου Γκέιτζ που επίσης πέρασε από τη χώρα μας την επόμενη σεζόν φορώντας τη φανέλα του Απόλλωνα Πατρών.