Oh la la, Aulas!

Ο Ισίδωρος Πρίντεζης γράφει το προσωπικό του blog για τον πανέξυπνο Ολάς και τον άβουλο Ζενεζιό…
0
Ισίδωρος Πρίντεζης
27/09/2017 • 08:08
Το γήπεδο "Παρκ Ολιμπίκ Λιονέ"
  • shares
H Λιον δεν είχε ποτέ ανάγκη προπονητή με προσωπικότητα που θα χτυπούσε το χέρι στο τραπέζι του Ζαν Μισέλ Ολάς. Όπου Ολάς, ο πιο επιτυχημένος μάνατζερ στο γαλλικό πρωτάθλημα, άρα δεν έχει… τραπέζι αφενός, δεν προσλαμβάνει αφετέρου τεχνικούς που να έχουν βαρύ χέρι! Απλά πράγματα και ξεκάθαρα. 

Ο ξεροκέφαλος ιδιοκτήτης-πρόεδρος της Ολιμπίκ επιβάλει το μονοδιάστατο και αποτελεσματικό μοντέλο διοίκησης και οι υπόλοιποι ακολουθούν σαν πιστά στρατιωτάκια. Οδηγούς θέλει, όχι ανθρώπους για να χαράξουν διαδρομή. Τη διαδρομή την αποφασίζει αυτός, παρέα με τον σύμβουλο Μπερνάρ Λακόμπ και τον έμπειρο Ζεράρ Ουλιέ. Αυτούς ξέρει χρόνια τώρα, αυτούς εμπιστεύεται ακόμη και τώρα. 

Τον καιρό της μονοκρατορίας της, η Λιον των επτά σερί τίτλων άλλαζε πέντε προπονητές με χαρακτηριστική ευχέρεια. Αλήθεια, τι απέγιναν οι πρωταθλητές Ζακ Σαντινί, Πολ Λε Γκουέν; Μόνο ο Ουλιέ πειθάρχησε και μετά, καθότι μεγάλωσε, έγινε σύμβουλος του προέδρου. Ο Αλέν Περέν τσακώθηκε αφού δεν πέρασε η φιλοσοφία του, ο Κλοντ Πιέλ έφυγε μετά από τρία άτιτλα χρόνια και συνέχισε τη διαμάχη του με τον Ολάς στα δικαστήρια. 

Ο πρόεδρος το έλεγε σε όλους τους τόνους: «προπονητή-οδηγό θέλω, να οδηγήσει το αυτοκίνητό μου που τρέχει με ταχύτητα που εγώ ορίζω, σε διαδρομή που εγώ επιλέγω». Τελεία. Σε όποιον αρέσει. 

Στα καλά χρόνια, επτά σερί πρωταθλήματα με σταθερό μοντέλο 4-3-3, τρελά λεφτά από το Τσάμπιονς Λιγκ, υποδοχές της Ρεάλ και της Μπαρτσελόνα στο κατάμεστο Ζερλάν και μεγάλες νίκες που άλλαξαν επίπεδο την ομάδα. 

Μόλις άρχισε η αναπόφευκτη αγωνιστική κάμψη, έγινε στοχευμένη στροφή στις γεμάτες ταλέντο ακαδημίες, ταλέντα προέκυψαν πολλά, προπονητές που ξέρουν το σύλλογο (Γκαρντ, Ζενεζιό) αρκετοί. Ανάστημα όμως δε σήκωσαν ποτέ στον πανίσχυρο Ολάς που είχε ήδη βάλει μπροστά την ανέγερση του εντυπωσιακού Παρκ Ολιμπίκ Λιονέ, με χορηγό πια τη Γκρουπαμά. 

Μόλις προκύπτει στο εξάγωνο η ασυναγώνιστη αγωνιστικώς Παρί των δισεκκατομυρίων, ο διπλωμάτης και πολιτικάντης Ολάς φωνάζει και σηκώνει το γάντι: για τους άνισους όρους διεξαγωγής του πρωταθλήματος, για τη διαιτησία, για την προστασία στους μεγάλους παίκτες, ένας εναντίον όλων. Ο εκάστοτε κόουτς σιωπά. 

Από το 2015 η Λιον πορεύεται και μπαίνει στο νεόδμητο γήπεδό της με προπονητή τον Μπρουνό Ζενεζιό, χωρίς, όπως και ο Ρεμί Γκαρντ, καμία παράσταση της Λιγκ1. Ούτε μιλάει, ούτε λαλάει. Ξέρει πάντως την ομάδα, τη νοοτροπία της, τους παίκτες από τις ακαδημίες. Δεν είναι όμως ο τεχνικός που θα απογειώσει το κλαμπ. Αυτό πλέον το κάνει ο Ζαρντίμ στη Μονακό, κατακτώντας μάλιστα και πρωτάθλημα απέναντι στην Παρί. 

Ο Ζενεζιό ταλαιπωρεί με τις επιλογές του την ομάδα, ακόμη και σε ματς που κάποτε η Λιον θα τελείωνε από τα αποδυτήρια ή σε τωρινές συνθήκες στο 90λεπτο. Με τη Ντιζόν για παράδειγμα, η… μουστάρδα χάλασε νωρίς! 

Ξεκουράζει και Ντεπάι και Κορνέ, άρα στην 11άδα βάζει τον 19χρονο Αουάρ, δεν κάνει αλλαγή μέχρι το 76’ με σκορ 3-3, γιατί στον πάγκο έχει τον 18χρονο Μαολιντά και τον 16χρονο Γκεμπέλ, ταλέντα μεν, όχι λύσεις δε για τις ανάγκες του αγώνα. Και το σκορ παραμένει στην ισοπαλία μέχρι το τέλος και ο κόσμος αποδοκιμάζει έντονα στο φινάλε. 

Γιατί η Λιον που θα μπορούσε πολύ εύκολα να είναι με τη Μονακό διεκδικήτρια της δεύτερης θέσης στη βαθμολογία, βολοδέρνει στην πεντάδα, εκτός στόχων βάσει ποιοτικού ρόστερ που διαθέτει, γιατί ο προπονητής της είναι μοιραίος και άβουλος αντάμα…
Γράψτε το σχόλιο σας...
14/10/2019 • 07:11